W ciągu pierwszych trzech lat na cmentarzu pochowano 933 zmarłych. Z powodu szybko zapełniającego się miejsca, w latach 1905–1938 rozszerzono wielkość cmentarza o 15 morgów w kierunku północnym i wschodnim. Ostatecznie wielkość cmentarza wynosiła 10,808 ha. W latach dwudziestych i trzydziestych odbywało się przeciętnie około czterystu pogrzebów rocznie. Ostatni pochówek miał miejsce w 1944 roku.
Po 1945 roku cmentarz popadał w zniszczenie. Pod koniec lat 50. XX wieku został wytypowany do zachowania, jednakże w grudniu 1963 roku na posiedzeniu Prezydium Rady Narodowej Miasta Wrocławia zatwierdzono kolejny wniosek o zamknięcie cmentarza z uzasadnieniem: „cmentarz niegrzebalny, (nieczynny) od czasów wojny, uporządkowany i konserwowany, przeznaczony na park dla okolicznych mieszkańców”. Ostatecznie cmentarz zlikwidowano w 1966 roku. W jego miejsce powstał Park Marii Dąbrowskiej na bazie wcześniej zasadzonego drzewostanu.