W 1984 roku zorganizował Klinikę Chirurgii Dziecięcej w nowym szpitalu dziecięcym w Zabrzu, kierowanym przez prof. Bożenę Hager-Małecką. W 1990 habilitował się pracą Odległe następstwa tracheostomii u małych dzieci w świetle badań doświadczalnych i klinicznych.
Był autorem i współautorem ponad 150 publikacji z zakresu torakochirurgii, a także 60 prac z zakresu chirurgii małoinwazyjnej, której był pionierem. Wprowadził szereg operacji małoinwazyjnych wykonywanych w Polsce po raz pierwszy, w tym resekcje jelitowe, operacje tarczycy czy operacje usuwania płata płucnego metodą torakoskopową. W latach 1997–2007 kierował Akademickim Centrum Chirurgii Małoinwazyjnej dla Dorosłych i Dzieci, które działało przy Publicznym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Zabrzu. W latach 1985–2000 był przewodniczącym Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, a także długoletnim kierownikiem Kliniki Chirurgii Wad Rozwojowych Dzieci i Traumatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.