Jest to sąd powszechny: rozpatrujący cywilnoprawne postępowania odwoławcze – w tym gospodarcze, rodzinne, opiekuńcze, własności intelektualnej, pracy i ubezpieczeń społecznych – w przypadku Wydziałów: I, III, V–VII rozpatrujący karnoprawne postępowania odwoławcze – w tym lustracyjne – w przypadku Wydziałów: II i VIII, sprawujący nadzór nad działalnością administracyjną sądów powszechnych z obszaru apelacji, a także działalnością notariuszy i komorników oraz organów ich samorządów zawodowych z obszaru apelacji – w przypadku Wydziału IV, orzekający w większości postępowań dyscyplinarnych dotyczących sędziów sądów powszechnych z obszaru apelacji – w pierwszej instancji.
Historia Początki współczesnego sądu apelacyjnego sięgają uchwalonej przez Sejm ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o powołaniu sądów apelacyjnych oraz o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, Kodeks postępowania cywilnego, Kodeks postępowania karnego, o Sądzie Najwyższym, o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i o Krajowej Radzie Sądownictwa (), której art. 1 ust. 1 brzmiał: „Powołuje się sądy apelacyjne jako sądy powszechne” i w której następstwie wydane zostało 1 października 1990 roku rozporządzenie powołujące Sąd Apelacyjny w WarszawieRozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 1990 r.