W 1957 został także członkiem redakcji „Ruchu Biblijnego i Liturgicznego”. W latach 1962–1988 był sekretarzem Komisji Liturgicznej Episkopatu Polski.
W latach 1963–1965 studiował w Papieskim Instytucie Liturgicznym Świętego Anzelma. Tam obronił pracę doktorską De consuetudinibus liturgicis Poloniae in Sacratissimo Triduo Christi crucifixi, sepulti et suscitati napisaną pod kierunkiem Burcharda Neunheusera. W 1966 został organizatorem i pierwszym kierownikiem Studium Liturgiczno-Duszpasterskiego w Krakowie. Po przekształceniu Studium w Instytut Liturgiczny Papieskiego Wydziału Teologicznego pozostał jego wykładowcą.
Przetłumaczył na język polski konstytucję soborową Sacrosanctum concilium. W latach 1953–1962 uczestniczył w pracach nad polskim tekstem Collectio rituum continens excerptae Rituali Romano Ecclesiis Poloniae adaptato. Opracował także Ceremoniał obrzędów Wielkiego Tygodnia (1958), Nową liturgię Wielkiego Tygodnia (1959) i Kyriale dla wiernych (1960).