Podosoma u samicy jest dwukrotnie dłuższa niż szeroka, u samca nieco węższa. Na spodzie podosomy leżą cztery pary dłuższych niż szerokich płytek epimeralnych, z których pierwsza formuje przednimi krawędziami trójkątne wykrojenie, druga i trzecia są prostokątne, a ostatnia u samicy formuje tylnymi krawędziami trójkątne wcięcie, w którym leży długa na 20–25 μm wulwa. Odnóża występują w liczbie czterech par, są bardzo masywne, czteroczłonowe, w widoku od góry wyraźnie wystające poza zarys zewnętrznych brzegów podosomy. Każde zwieńczone jest dwoma bardzo dużymi i silnie rozwidlonymi pazurkami. U samca na wierzchu podosomy leży na wysokości drugiej i trzeciej pary płytek epimeralnych długi na 26–40 μm, smuklejszy niż u D. bialoviensis edeagus, a na wysokości pierwszej i drugiej pary płytek epimeralnych otwór płciowy.
Opistosoma jest długa, wąska, walcowata, poprzecznie rowkowana, na końcu zaokrąglona.
Stadia rozwojowe Jaja są wrzecionowatego kształtu, długości 105–115 μm i szerokości 33–38 μm, o cienkim, przejrzystym chorionie.
Larwy mają ciało wrzecionowate w zarysie, długości 163–201 μm i szerokości 34–43 μm.