Gatunki podobne Lejkówka czerwonawa (Bonomyces sinopicus) odróżnia się niełuseczkowatym kapeluszem, ponadto siedliskiem (często występuje na wypaleniskach). Lejkówka karbowana (Clitocybe costata) ma również kapelusz bez łusek, ale o żłobionym brzegu, ponadto ma zapach i smak gorzkich migdałów. Lejkówka żółtobrązowa (Infundibulicybe gibba) ma brodawkowaty garb na kapeluszu i trzon jaśniejszy od kapelusza.
Występowanie i siedlisko Lejkówka szaroblaszkowa występuje w Ameryce Północnej, Europie i azjatyckiej części Rosji. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 6 stanowisk z uwagą, że rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w różnego typu lasach, zwłaszcza pod jodłami, ale także na łąkach wśród traw i mchów. Owocniki tworzy zwykle od maja do października.
Według W. Wojewody jest grzybem jadalnym, według atlasu grzybów jest grzybem niejadalnym.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowce