Charakterystyczną cechą jest biała obwódka na brzegu kapelusza. Blaszki Przyrośnięte do krótko lub umiarkowanie zbiegających, wąskie do umiarkowanie szerokich (do 5 mm), gęste, w stanie wilgotnym białawe z różowawym odcieniem, w stanie suchym w kolorze kapelusza. Trzon Wysokość 1–5 cm, grubość 0,2–0,4(0,7) cm, cylindryczny lub nieco rozszerzony na obydwu końcach, u starszych okazów bocznie spłaszczony, i karbowany, często zakrzywiony u podstawy, początkowo pełny, później komorowaty. Powierzchnia naga w stanie wilgotnym lekko błyszcząca, w stanie suchym włóknisto-prążkowane, koloru kapelusza lub zbliżonego. Podstawa z grzybnią. Miąższ Cienki, w kolorze zbliżonym do powierzchni kapelusza, blaknący. Zapach i smak zwykle niewyraźny, ale czasem z mocno grzybowym zapachem i smakiem. Cechy mikroskopowe Podstawki z 4 sterygmami, 13–22 × 3–4,5 µm. Zarodniki o barwie białej, kremowej lub kości słoniowej, kuliste do elipsoidalnych, gładkie, nieamyloidalne, cyjanofilne, 3–4,5(5,5) × 2–2,5(3,5) µm. Cystyd brak, na strzępkach są sprzążki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lejkówka rdzawa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.