Jean-Baptiste-Marie Budes de Guébriant MEP (; ur. 11 grudnia 1860 w Paryżu, zm. 6 marca 1935 tamże) – francuski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz, wikariusz apostolski Jianchangu i Kantonu, przełożony generalny Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu.
Życiorys Ukończył Collège Stanislas. W październiku 1881 wstąpił do seminarium duchownego. 5 lipca 1885 otrzymał święcenia prezbiteriatu z rąk wikariusza apostolskiego Pondicherry François-Jeana-Marii Laouënana MEP i został kapłanem Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu. Następnie wyjechał na misje do Syczuanu w Chinach.
Po nauczeniu się języka chińskiego, kierował rozległymi parafiami, w których niewielkie grupy katolików żyły w dużym rozproszeniu. W 1894 przeszedł tyfus. W 1895 niepokoje związane z wojną chińsko-japońską przyniosły zniszczenie misji i prześladowania chrześcijan, zmuszając ks. Budesa de Guébrianta do ucieczki. Po ich zakończeniu powrócił do pracy w rejonie. W 1898 został prowikariuszem misji w wikariacie apostolskim Południowego Syczuanu. Odbył podróż do Pekinu, Szanghaju i Japonii, uzyskując korzystne rozstrzygnięcie w sprawie reperacji za zniszczenia budynków misyjnych.