Adam Jerzy Konstanty Giełgud (ur. 24 grudnia 1832 lub 12 kwietnia 1834 w Królewcu, zm. 26 listopada 1920 w Vevey) – urzędnik ministerialny w Anglii, literat, działacz polonijny.
Życiorys Według jednych źródeł urodził się 24 grudnia 1832, według innych 12 kwietnia 1834. Wywodził się ze starego rodu książąt osiadłych w Giełgudyszkach. Był synem majora Jana Giełguda (1795–1877) i Kunegundy z Szemiotów oraz bratankiem generała Antoniego Giełguda (1792–1831). Wychowywał się w Londynie, gdzie rząd pruski wydalił jego rodzinę. Z odznaczeniem ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Londyńskim. Następnie, w 1856 został urzędnikiem w administracji angielskiego Ministerstwa Wojny. Stosunkowo szybko awansował i w młodym wieku został jednym z najwyższych urzędników przy ministrze.
Od 1860 do 1864 pracował jako tłumacz dla Agencji Londyńskiej Hotelu Lambert. Adaptował doniesienia z ziem polskich dla prasy angielskiej. Udzielał się też jako dziennikarz i publicysta, publikując w angielskich czasopismach. Był autorem przekładu pamiętników Friedricha von Beusta oraz pamiętników Adama Jerzego Czartoryskiego (pt. Memoirs of Prince Adam Czartoryski and His Correspondence with Alexander I, 1888). W swojej działalności odnosił się do sprawy polskiej. W Londynie prowadził dom skupiający kolonię polską.