Do ozdoby były stosowane złote guziki. Wokół szyi występowała koronka z motywem roślinnym (kryza). Nad nią były zapinane 2 lub 3 sznurki czerwonych korali przylegających do szyi. Kołnierzyk stosowany był tylko do kabata i to wymiennie z kryzą. Spódnica występowała w kolorach bordo, wiśniowym, niebieskim, granatowym, zielonym, pomarańczowym lub jasnobrązowym z żorżety, gładkiego kaszmiru lub sukienkowej wełny z elaną. U dołu spódnicy aplikowana była taśma w jednym z podanych wcześniej kolorów, jednak wyraźnie kontrastująca z tłem spódnicy. Kolejnym elementem stroju była zapaska z gładkiej tkaniny jaśniejszej od spódnicy z laminowanym dołem oraz brzegami za pomocą wzorzystej taśmy. Halka składała się z białego płótna i sięgała 10 lub 15 cm nad brzeg spódnicy. Haftowana od dołu była zakończona ząbkami. Kobiety nosiły także rajstopy lub getry w mocnych kolorach zharmonizowanych z barwą spódnicy. Obuwie były płytkie, na niskim obcasie w naturalnym kolorze skóry z paskiem, na którym umocowany był pomponik.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Strój chełmiński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.