Niemiecki żołnierz według Reineckego walczy jako uzbrojony narodowy socjalista, a prowadzenie wojny czysto militarnie już nie wystarcza.
Oficerowie polityczni zostali wyodrębnieni z korpusu oficerskiego Wehrmachtu, ale musieli zostać wcześniej zatwierdzeni przez sztab roboczy powołany przez szefa partyjnej kancelarii Martina Bormanna. Sztab kierowany przez Wilhelma Rudera weryfikował, czy oficerowie są „nieskazitelni” w narodowosocjalistycznym sensie. Według Rudera z punktu widzenia kancelarii NSDAP doszło do zaniedbań w szkoleniu „żołnierzy politycznych” i „zarządzania ludźmi”, ale wyeliminowanie tych błędów polepszyło wewnętrzną stabilizację Wehrmachtu.
Pod koniec 1944 roku w centralnych szkoleniach uczestniczyło około 47 000 oficerów politycznych Wehrmachtu w niepełnym wymiarze godzin i tylko około 1100 w pełnym wymiarze. W pułkach i batalionach oficerowie wykonywali czynności polityczne drugorzędnie, w dywizjach podlegali bezpośrednio ich dowódcom. Na szczeblu kompanii funkcję oficera politycznego pełnił dowódca jednostki. Podczas szkolenia nazistowscy dowódcy indoktrynowali żołnierzy Wehrmachtu między innymi antysemicką propagandą, taką jak idea, że Żydzi są pasożytami i powinni podlegać eksterminacji.
Przypisy
Kategoria:Wehrmacht Kategoria:Propaganda nazistowska