Zbliżające się małżeństwo zmniejszyłoby jej alimenty o połowę, zmniejszając jej roczną pomoc pieniężną do 860 000 dolarów rocznie, co według niej stanowiło „miskę soczewicy”. Okazało się, że zabójca, zadłużony właściciel pizzerii, Benedetto Ceraulo, został zatrudniony przez Patrizię za pośrednictwem pośredniczki o imieniu Giuseppina „Pina” Auriemma, medium z wyższych sfer i bliskiej przyjaciółki Patrizii.

Pobyt w więzieniu W 1998 została skazana na dwadzieścia dziewięć lat pozbawienia wolności za zorganizowanie zabójstwa. Następnie poprosiła o unieważnienie jej wyroku, twierdząc, że guz mózgu wpłynął na jej osobowość. W 2000 sąd apelacyjny w Mediolanie utrzymał w mocy wyrok skazujący, ale obniżył karę do 26 lat. W 2000 roku próbowała popełnić samobójstwo, usiłując powiesić się na prześcieradle, ale została znaleziona przez strażników więziennych.

W 2005, pomimo przepisów zakazujących więziennych zwierząt domowych, zespół prawników Patrizii przekonał więzienie, by zezwoliło jej fretce na zamieszkanie z nią. W październiku 2011 kwalifikowała się do zwolnienia warunkowego w ramach programu zatrudnienia więźniów, ale odmówiła, mówiąc: „Nigdy w życiu nie pracowałam i na pewno nie zamierzam teraz zacząć”.