Nieudane kandydatury W latach 1920–1930 Lundeen wielokrotnie bez powodzenia ubiegał się o urzędy: W 1920 ponownie kandydował do Izby Reprezentantów z tego samego okręgu, ale nie uzyskał nominacji republikańskiej. W wyborach wystartował jako kandydat niezależny i zajął trzecie miejsce z 10,0% głosów. W 1922 rywalizował z urzędującym senatorem Frankiem B. Kelloggiem o nominację republikańską do Senatu. W prawyborach otrzymał 123 765 głosów (33,54%). W 1923 kandydował w wyborach uzupełniających do Senatu, ale w republikańskich prawyborach zajął siódme miejsce spośród dziewięciu kandydatów. Otrzymał tylko 5851 głosów (3,40%). W 1924 bez powodzenia ubiegał się o stanowisko prezesa Sądu Najwyższego Minnesoty. Do 1926 przeszedł do Minnesota Farmer-Labor Party i w tym roku kandydował z jej ramienia w 10. okręgu wyborczym Minnesoty. W tym bardziej wiejskim i podmiejskim okręgu zajął odległe drugie miejsce z 34,5% głosów. Wygrał urzędujący republikanin . W 1930 jako kandydat Farmer-Labor Party ubiegał się o mandat senatora, który sprawował republikanin . Zajął trzecie miejsce z 22,89% głosów, za Schallem i kandydatem demokratów .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ernest Lundeen · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.