Był to prawdopodobnie izolacjonistyczny zabieg z zakresu public relations, który miał przypominać Amerykanom, że Stany Zjednoczone nie powinny dalej pomagać państwu, które już było im winne pieniądze.
14 czerwca 1939 roku Lundeen dołączył do delegacji cywilów i dziennikarzy na pokładzie niszczyciela typu Sims USS Hammann podczas prób morskich u wybrzeży Fire Island. Okręt osiągnął maksymalną prędkość 40 węzłów, zatrzymał się całkowicie w 58 sekund, a następnie popłynął wstecz z prędkością 20 węzłów. Lundeen powiedział, że to doświadczenie było „niesamowite”, a ten test pokazał, że amerykańscy projektanci okrętowi „nie muszą się nikomu kłaniać”.
Jako senator Lundeen wymagał od swoich asystentów, by oddawali mu część pensji, i groził zwolnieniem tym, którzy odmówią.
Zdecydowanie sprzeciwiał się ustawie o poborze z 1940 roku ().
Śmierć i śledztwo FBI 31 sierpnia 1940 Lundeen był pasażerem lotu 19 linii z Waszyngtonu do Detroit. Samolot rozbił się po południu w pobliżu Lovettsville w stanie Wirginia. Wszystkie 25 osób na pokładzie zginęło. Lundeena pochowano na Cmentarzu Narodowym Fort Snelling.
Na pokładzie byli także agent specjalny FBI, drugi pracownik FBI i prokurator z Wydziału Kryminalnego Departamentu Sprawiedliwości USA. Dyrektor FBI J.