Cassida diomma – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny tarczykowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1835 roku przez Jean Baptiste’a Boisduvala. Jako miejsce typowe wskazano Nową Gwineę.
Morfologia Chrząszcz o ciele krótko-owalnym do prawie okrągłego w zarysie, długości od 5,3 do 6,8 mm i szerokości od 4,4 do 5,9 mm. Głowę jego cechuje półtora raza szerszy niż dłuższy, płaski, niepunktowany, mikrosiateczkowany nadustek oraz długie, wystające czterema członami za tylny brzeg przedplecza czułki. Od 1,6 do 1,8 raza szersze niż dłuższe, najszersze na środku lub też przed nim przedplecze ma zaokrąglone boki, gładkie rozpłaszczone obrzeżenia oraz niepunktowany i zwykle pozbawiony mikrosiateczkowania wypukły dysk. Podstawa pokryw jest szersza od przedplecza, delikatnie, faliście ząbkowana, o silnie wystających ku przodowi kątach barkowych. Punktowanie rzędów jest lekko zaburzone, międzyrzędy są od punktów 1–2 razy szersze, a obrzeżenia pokryw są gładkie. Przedpiersie ma szeroki, silnie ku szczytowi rozszerzony wyrostek międzybiodrowy. Odnóża mają na stopach niezmodyfikowane pazurki. Ubarwienie jest bardzo zmienne. Tło ciała jest żółte.