Bryła i dach Kształt bryły budynku historycznego określa się jako silnie rozczłonkowany. Budynek na całej powierzchni rzutu jest podpiwniczony, a parter budynku określa się jako wysoki. Ma cztery kondygnacje nadziemne oraz poddasze częściowo użytkowane, choć według współczesnej kwalifikacji jest budynkiem pięciokondygnacyjnym. W elewacjach północnej i południowej części głównej wykonano ryzality, zarówno jednoosiowe jak i trójosiowe, zwieńczone wysokimi szczytami w kształcie trójkąta. Jednoosiowy ryzalit znajduje się także w północnej elewacji skrzydła wschodniego. Większa część budynku przykryta jest dachem dwuspadowym, a aneks dachem pulpitowym, przy czym w poszczególnych częściach kalenice położone są na różnych wysokościach. Od tej reguły odbiega wschodnia strona części głównej, gdzie zastosowano dach czterospadowy przechodzący w dach namiotowy zwieńczony wieżyczką wentylacyjną. Ma ona w rzucie prostokątnym kształt kwadratu. Jest przykryta hełmem w kształcie ostrosłupa, który z kolei zakończony jest kulą i wychodzącą z niej wysoką iglicą. Taka wieżyczka znajduje się również w dachu nad łącznikiem. Kształt bryły po stronie dachu dodatkowo modelują kominy oraz lukarny przykryte dachami pulpitowymi.