Klasztor we Frigento nazwano „Domem Maryjnym”. Wszystkie później stworzone klasztory Franciszkanów Niepokalanej zostały także tak nazwaneM. Grazia Palma: Il Francescanesimo delle origini nel carisma dei Fancescani dell'Immacolata: continuità e sviluppo. Casa Maria Editrice. Thesis ad Doctoratum in Theologia. Roma 2014.
Dom Maryjny nabierał własnego charakteru, zarówno w sposobie prowadzenia życia wspólnotowego, jak i dzieł apostolskich, a jego odrębność z biegiem lat stawała się coraz bardziej wyraźna. Dlatego też Nadzwyczajna Kapituła Prowincjalna zwołana w Neapolu w roku 1989 uznała Wspólnotę z Frigento za miejsce dojrzewania nowego charyzmatu, który nie mieści się w ramach Konstytucji Braci Mniejszych Konwentualnych. Sprawa została przedłożona Papieżowi Janowi Pawłowi II, który w 1990 roku udzielił arcybiskupowi Beneventu Carlo Minchiattiemu władzy do erygowania nowego Instytutu Zakonnego na prawach diecezjalnych. Instytut został nazwany Franciszkanie Niepokalanej. Osiem lat później, 1 stycznia 1998 r. otrzymał zatwierdzenie papieskiehttps://immacolata.com/it/chi-siamo/la-famiglia-religiosa/.