Krakus. Książę nieznany – dramat Cypriana Kamila Norwida w 10 obrazach z 1851 roku oparty na legendzie o Kraku.
Krakus ma charakter misterium z elementami baśni. Jego bohaterem jest starszy syn księcia Kraka, zabity przez żądnego władzy młodszego brata.
Okoliczności powstania utworu Krakus powstał jako dopełnienie Wandy, przy czym Norwid odwrócił przekaz legendowy mistrza Wincentego Kadłubka. Z Kraka, ojca dwóch synów i córki Wandy, uczynił dalekiego potomka Wandy, choć nadal ojca dwóch synów. Starszego z synów Kraka nazwał – Krakusem (Gracchus), drugiego (bratobójcę) Rakuzem (minor albo junior Gracchus wg Kadłubka).
Pierwsza, zaginiona wersja dramatu powstała po napisaniu Wandy, a więc najwcześniej w 1848 roku i nosiła tytuł Krakus albo wyścigi. Stanowiła parabolę historyczną przedstawiającą rywalizację pomiędzy dwoma obozami politycznymi: konserwatystami (skupionymi wokół księcia Adama Czartoryskiego) i postępowcami (z Adamem Mickiewiczem na czele) o to, kto doprowadzi do niepodległości Polski.