Pułkiem dowodził do 22 sierpnia 1939.

29 sierpnia 1939 został mianowany II zastępcą komendanta głównego Straży Granicznej. 3 września Komenda Główna SG stała się Dowództwem Obrony Warszawy. 7 września wyjechał do Rawy Ruskiej celem objęcia dowództwa Ośrodka Zapasowego Straży Granicznej. Pod koniec września przekroczył granicę rumuńską, po internowaniu przedostał się na Bliski Wschód. Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. Zmarł 25 listopada 1957 w Dartford.

Był żonaty, miał dwóch synów: Janusza (ur. 1921) i Jerzego (ur. 1930).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5407 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka „Za wierną służbę” – 6 sierpnia 1914

Uwagi

Przypisy

Bibliografia