Czesław Sowa ps. „Sajko” (ur. 1 stycznia 1922 w Kunowie, zm. 1 września 2010 w Stargardzie) – podporucznik Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej, a następnie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość (WIN), podkomendny Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora” oraz Zdzisława Brońskiego ps. „Uskok”.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Czesław Sowa urodził się 1 stycznia 1922 r. w Kunowie koło Firleja (pow. Lubartowski). Był synem Feliksa i Feliksy Sowów, z którymi to Czesław prowadził gospodarstwo rolne. Do wybuchu II wojny światowej udało mu się ukończyć 4 klasy szkoły powszechnej.
Działalność konspiracyjna Swoją działalność konspiracyjną w Armii Krajowej rozpoczął w maju 1942 roku. Jednak została ona szybko przerwana, ponieważ już w lipcu 1942 roku Czesław został powołany przez Niemców na roboty przymusowe do obozu w Miniakowicach pod Lublinem. Celem robót była budowa torów kolejowych na linii Trawniki-Rejowiec. Po dwóch tygodniach pracy udało mu się uciec i wrócić do rodzinnej miejscowości, gdzie zaczyna się ukrywać. W obawie przed represjami władz nazistowskich przenosi się do Nowej Wólki koło Kijan, gdzie mieszkał jego starszy brat. To właśnie dzięki niemu Czesław nawiązał kontakt z Zdzisławem Brońskim ps. „Uskok” formującym oddział. Do oddziału w maju 1944 roku wprowadził go Zygmunt Libera ps.