Tytuł Tytułowa słodycz oznacza siłę, którą odznaczali się chrześcijańscy męczennicy, która pozwalała im zwycięsko znieść najgorsze męczarnie. Pomysł tytułu zaczerpnął Norwid z Apologetyka Tertuliana, gdzie jest mowa o tym, że Rzymianie często mylili nazwę christianus (chrześcijanin) z chrestianus (od greckiego chrestos – szlachetny), która zdaniem Tertuliana pochodzi od słowa łagodność albo dobroć. Norwid czytał Tertuliana w przekładzie francuskim, gdzie na oznaczenie łagodności użyto słowa doucer, które oznacza również słodycz i to znaczenie Norwid wybrał.
Osoby Kajus Velterius – arcykapłan Jowisza i senator Pamfilius – gramatyk, klient Velteriusa Klucznik – więzienia Vesty Święty Paweł – apostoł
Treść Kajus Velterius dowiaduje się od klucznika, że skazana westalka Julia Murcja, której po siedmiu dniach bez jedzenia, spuszczono chleb, podzieliła się tym chlebem z myszą. Velterius zżyma się z powodu jej oporu, zastanawia się, jaki bóg daje jej siły. Mógłby ją oskarżyć o wiarę w Boga chrześcijan i zabić, lecz co to mu da. Gramatyk Pamfilius przynosi zwoje komedii Arystofanesa, żeby poćwiczyć ze swym panem wymowę. Velterius pyta Pamfila skąd się w chrześcijanach bierze ta siła, której nie mają nawet rzymscy żołnierze czy gladiatorzy.