W ramach działalności społecznej organizował pomoc dla pracowników zlikwidowanych Państwowych Gospodarstw Rolnych.

W kolejnych latach, do 2003, był proboszczem w parafii św. Wojciecha w Rozłazinie. Następnie pracował jako proboszcz w parafii św. Bartłomieja Apostoła w Morawicy.

W 2016 został mianowany kapelanem Małopolskiej „Solidarności”.

„Solidarność” i stan wojenny W okresie stanu wojennego był kapelanem „Solidarności” i osób represjonowanych w Krakowie-Nowej Hucie, od 13 grudnia 1981 organizował pomoc dla internowanych, aresztowanych, ukrywających się, strajkujących oraz rodzin prześladowanych. Był jednym z założycieli pierwszych struktur podziemnej „Solidarności”. W 1982 współtworzył Komitet Ocalenia Solidarności w Nowej Hucie, należał także do kierownictwa tajnej struktury „GROT”. Organizował Komitet Pomocy Internowanym i Komitet Pomocy Aresztowanym w Nowej Hucie. W kościele Matki Bożej Królowej Polski w Krakowie-Bieńczycach odprawiał Msze za Ojczyznę oraz organizował duszpasterstwo środowisk robotniczo-inteligenckich. Stał się inicjatorem utworzenia Społecznego Funduszu Pomocy Pracowniczej, który w latach 1983–1989 objął zasięgiem swej pomocy ok. 7000 członków „Solidarności” pracujących na terenie Nowej Huty.