Olsson spożywała dziennie tylko dwie szklanki mleka. W 1905 zmarła jej matka, po czym opiekę nad nią i domem sprawowała gospodyni. W 1907 utonęło jej dwóch braci. Dziewczyna za każdym razem cierpiała na histeryczne napady płaczu przebywając nadal w stanie snu. Olsson zawsze była czysta i nigdy nie miała długich paznokci ani brudnych włosów.

Obudziła się 3 kwietnia 1908, 32 lata i 42 dni po tym, jak po raz pierwszy zasnęła. Miała wtedy 46 lat, a wyglądała jakby miała 20.

Zmarła w 1950, w wieku 88 lat z powodu krwotoku śródczaszkowego.

Badania, spekulacje Spekulowano, że Olsson mogła tak naprawdę nie spać i hibernować przez cały ten czas. Było wiele niewyjaśnionych cech jej stanu; na przykład jej włosy, paznokcie i paznokcie u nóg nie wydawały się rosnąć.

Psychiatra, dr. Frödeström spotkał się z Olsson w 1910. W 1912 opublikował artykuł na temat jej stanu zdrowia zatytułowany, La Dormeuse d’Oknö – 21 Ans de Stupeur. Guérison ComplèteHolmstedt, Bo; Ljungberg, Lennart; Moëll, Hans; Sjöberg, Sven G. (1963). Soverskan på Oknö [The Sleeper at Oknö] .. Analiza ograniczała się do niejasnej sytuacji będącej przypadkiem hibernacji.

W kulturze W 2012 losy Karoliny Olsson zostały pokazane w kameralnym teatrze operowym. Spektakl, Sen Karoliny napisał kompozytor, Anders Eliasson.

Przypisy

Kategoria:Niewyjaśnione zjawiska Kategoria:Szwedzi Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1950