Osobniki dorosłe aktywne są za dnia, głównie przy słonecznej pogodzie. Nocami mogą się wybudzać wabione sztucznymi źródłami światła. Odżywiają się nektarem roślin z rodziny astrowatych. Chętnie odwiedzają np. kocanki i Arctotheca calendula. Jaja składają na liściach rośliny żywicielskiej gąsienicy pojedynczo lub w małych, płaskich złożach. Po złożeniu jaja zabezpieczane są kolcowatymi, trującymi, zwykle jaskrawo ubarwionymi łuskami z końca odwłoka samicy. Gąsienice większości gatunków żerują na ukęślowcach, w tym na rodzajach Hibbertia, strzępiec i ukęśla. U pojedynczych gatunków stwierdzono jednak żerowanie na Kennedia rubicunda z rodziny bobowatych oraz Pipturus argenteus z rodziny pokrzywowatych. Przepoczwarczenie następuje w oprzędzie umieszczonym na roślinie żywicielskiej, w ściółce lub na powierzchni gleby.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1854 roku przez Francisa Walkera. W 1892 roku William Forsell Kirby wyznaczył Procris viridipulverulenta jego gatunkiem typowym. Heinrich E.K. Jordan umieścił ów rodzaj w 1907 roku w Chalcosiinae, Burchard Alberti w 1954 roku w Procridini, a Gerhard Tarmann w 2004 roku w Artonini. Tarmann dokonał również współczesnej rewizji rodzaju.
Do rodzaju tego zalicza się 21 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Kraśnikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1854 roku