Stronnictwo Demokratyczno-Narodowe – polska partia polityczna działająca w Galicji (zabór austriacki) na początku XX wieku.
Charakterystyka Przygotowania do powstania ugrupowania zostały podjęte w 1901. Osobą zaangażowaną w utworzenie partii był Stanisław Głąbiński, który zorganizował szereg spotkań w celu powołania formacji. Decyzja o utworzeniu SDN została podjęta podczas zebrania w dniu 6 stycznia 1904. Prócz Głąbinskiego brali w nim udział: Jan Gwalbert Pawlikowski, Jan Ludwik Popławski, Ernest Adam, Leonard Tarnawski, Tadeusz Dwernicki i Michał Grek. W dniu 17 stycznia 1904 odbyło się we Lwowie spotkanie programowe, które traktowane jest jako pierwszy zjazd nowo powstałej partii w Galicji. Obok uchwalenia tzw. zasad programowych, powołano Komisję Programowo-Ogranizacyjną (w prezydium zasiadali: Głąbiński, Tarnawski, Pawlikowski, skarbnikiem został Adam, sekretarzem – Stanisław Biega, a referentem programowym Zdzisław Próchnicki). W lutym i marcu tego samego roku odbyło się pięć spotkań Komisji. Ostatecznie tworzenie programu ugrupowania zakończono latem 1905, zaś jego przyjęcie odbyło się w trakcie II Zjazdu SDN (Lwów, 8-9 grudnia 1905). W tym samym roku organizowano struktury powiatowe i gminne stronnictwa (od 1907 zajmowała się tym tzw. Komisja Organizacyjna). Krakowskie struktury SDN powstały w 1906.