Przyjęcie przez endecję orientacji na Rosję zostało przyjęte w środowisku galicyjskim narodowców bez entuzjazmu. Utrzymywano lojalną postawę wobec Wiednia, licząc na utworzenie trójczłonowej monarchii, złożonej z Austrii, Węgier i Polski. Z rezerwą podchodzono również do idei neoslawizmu. Aktywnie uczestniczono w militarnym szkoleniu młodzieży. Narodowi demokraci współtworzyli następujące organizacje: Drużyny Bartoszowe, Polowe Drużyny Sokole, Drużyny Podhalańskie, Polski Związek Wojskowy, Polskie Drużyny Strzeleckie, Polskie Kadry Wojskowe, Małopolską Straż Obywatelską, Małopolskie Oddziały Armii Ochotniczej. W czasie zjazdu z 1909 zaznaczono zarówno antyniemieckość, jak i antyrosyjskość ugrupowania. Ostatecznie na zjazdach w maju 1910 oraz marcu 1912 przyjęto geopolityczne projekty Romana Dmowskiego. W łonie galicyjskiej istniał podział: Głąbiński skłaniał się ku współpracy z Wiedniem, natomiast Stanisławowi Grabskiemu było bliżej do koncepcji prezentowanych przez SND z kongresówkiT. Sikorski, Stronnictwo Demokratyczno-Narodowe, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 1, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 228..