Wątor, Narodowi demokraci w austriackiej Radzie Państwa i Sejmie Krajowym, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 1, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 109.T. Sikorski, Stronnictwo Demokratyczno-Narodowe, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 1, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 227..
Wybory z czerwca-lipca 1911 były klęską endecji, która wywalczyła tylko 10 mandatów (Głąbiński, Buzek, Ptaś, Dębski, Gall, Jabłoński, Antoni Lewicki, Skarbek, Tadeusz Tertil, Zamorski). Głosowanie odbywało się w okolicznościach silnej walki politycznej z tzw. Blokiem Namiestnikowskim. Kandydaci endeccy byli prześladowani przez administrację rządową. Prezesem klubu dalej był Głąbiński, jego zastępcami Buzek i Ptaś. Utrata tak wielu mandatów oznaczała, że endecja nie odgrywała istotnej roli w Kole Polskim. O ile w latach 1907-1911 zasadniczo popierała funkcjonujące rządy mające większość parlamentarną, o tyle po 1911 przeszła do ostrej opozycjiA. Wątor, Narodowi demokraci w austriackiej Radzie Państwa i Sejmie Krajowym, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 1, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 109-110..