Parafizy długości 100–130 µm, nitkowate, z przegrodami, silnie wykrzywione lub zwinięte, ale nie napęczniałe na wierzchołku, pokryte bardzo cienką błoną śluzową. Worki dojrzewają kolejno, mają wymiary 120–160 × 9–10 µm, kształt wąsko maczugowaty, bardzo długoogonkowy, są cienkościenne, z mniej lub bardziej ostrymi wierzchołkami, bez zgrubień okołowierzchołkowych, 8-zarodnikowe. Askospory ułożone w wiązkę, ale nie zaobserwowano spiralnego ich zwijania się. Mają wymiary 55–80 × 0,5–1,5 µm, są nitkowate, zwężające się ku podstawie, początkowo bezprzegrodowe, potem przechodzące w wieloprzegrodowe, gładkie, bezbarwne, cienkościenne, pokryte osłonką śluzową o grubości 1 µm.
Rozprzestrzenia się drogą powietrzną przez askospory podczas wilgotnej pogody. Gatunki podobne Na jałowcach występuje . Ma krótsze zarodniki.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie poprzecznika dębowego w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce Maria Alicja Chmiel w 2006 roku przytoczyła liczne stanowiska.
Grzyb nadrzewny, saprotrofit lub pasożyt. Występuje na martwych gałęziach dębów, ale także na gałęziach osłabionych lub zdrowych. Teleomorfy tworzy zwykle na gałęziach martwych.
Przypisy
Kategoria:Łuszczeńcowate Kategoria:Mykobiota Polski