Kontynuował również działalność w administracji samorządowej. Był przewodniczącym rady departamentu Lot (1951–1971) oraz merem miejscowości Saint-Céré (1964–1971). W 1973 został radnym regionu Midi-Pireneje. Od 1959 do 1968 wchodził w skład rady Uniwersytetu Paryskiego. W 1968 nie ubiegał się o ponowny wybór na przewodniczącego izby wyższej. Był przeciwnikiem postulowanej przez prezydenta reformy Senatu, która w 1969 została odrzucona w wyniku referendum. W 1972 po rozłamie w formacji radykałów dołączył do lewicowego MGRS, wchodząc w skład biura tego ugrupowania. W 1974 przewodniczący Senatu Alain Poher powołał go w skład Rady Konstytucyjnej, której członkiem był przez dziewięcioletnią kadencję do 1983.
Odznaczenia Odznaczony Legią Honorową IV klasy.
Przypisy
Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy sędziowie Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Politycy Lewicowej Partii Radykalnej Kategoria:Politycy z Gujany Francuskiej Kategoria:Przewodniczący Senatu (Francja) Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kajennie Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1991 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tuluzie