W początkowych latach działalności szkoły, nauki Ajahna Muna spotkały się z ostrym sprzeciwem środowisk buddyjskich. Od lat 30. XX wieku grupa Ajahna Muna została uznana za formalną frakcję buddyzmu tajskiego. W latach 60. XX wieku tajska tradycja leśna buddyzmu zaczęła być praktykowana na Zachodzie. Centralną postacią dla popularyzacji na Zachodzie tradycji leśnych tajskiego buddyzmu jest Ajahn Chah (1918–1992), który założył własną społeczność medytacyjną mnichów buddyjskichZuidema, Jason (2015), Understanding the Consecrated Life in Canada: Critical Essays on Contemporary Trends, Wilfrid Laurier University Press. W latach 70. Ajahn Chah i Ajahn Sumedho (Robert Karr Jackman) założyli Wat Pah Nanachat, międzynarodowy leśny klasztor w Ubon Ratchatani, w którym posługiwano się językiem angielskim. W latach 80. tradycja leśna Ajahna Chaha rozszerzyła się na cywilizację zachodnią wraz z założeniem klasztoru Amaravati w Wielkiej Brytanii. Leśna tradycja Ajahna Chaha rozszerzyła się od tego czasu na Kanadę, Niemcy, Włochy, Nową Zelandię i Stany Zjednoczone. Kontynuacją leśnej tradycji Ajahna Chah'a jest współcześnie działalność Ajahna Brahma.