Historia Nazwa góry (w tłumaczeniu na język polski: Lśniąca Góra, Błyszcząca Góra) poszła zapewne stąd, że to na jej zboczach najdawniejsi poszukiwacze cennych kruszców dostrzegli w wychodniach bogatej żyły Špitaler okruchy minerałów, błyszczących w promieniach słońca. Od eksploatacji tych wychodni rozpoczęła się górnicza historia wzgórza i całego regionuAlbert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 159-180. Prawdopodobnie początki wydobycia sięgają kulturowej dominacji Celtów w tej części Europy, a więc w III-II w. p.n.e. Pozostałościami po tej działalności są widoczne do dziś wykute w skale jaskinie, kominy, okna itp.Bárta Vladimír, Novák Ján: Banská Štiavnica. Stručný vlastivedný sprievodca, wyd. abARTPRESS, Banská Bystrica 1991, s. 40 W rejonie tym, określanym jako Bana (baňa - kopalnia), zapewne już w XI w. miał miejsce początek osadnictwa. Na szczytowym spłaszczeniu góry pod koniec XII w. powstał gródek, będący zalążkiem bańskoszczawnickiego starego miasta (słow. Staré mesto), funkcjonującego tu do połowy XV w. Do czasu złamania potęgi tureckiej pod Wiedniem w 1683 r. góra, otoczona potrójnym pierścieniem wałów, pełniła ważną rolę w systemie obronnym miastaŠtiavnické vrchy.