Ekologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju zasiedlają zachodnią i środkową część krainy palearktycznej. W Polsce stwierdzono dwa gatunki, lśniaka szmaragdka i Adscita geryon.
U lśniaków na świat przychodzi jedno pokolenie w ciągu roku. Gąsienice są fitofagami, przynajmniej w początkowych stadiach minującymi liście (endofoliofagami). Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się szczawie z rodziny rdestowatych, czystki i posłonki z rodziny czystkowatych, babki i kulniki z rodziny babkowatych oraz bodziszki z rodziny bodziszkowatych.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1783 roku przez Andersa Jahana Retziusa. Gatunkiem typowym wyznaczono Adscita turcosa, który później zsynonimizowany został z opisanym przez Karola Linneusza w 1758 roku Sphinx statices.
Do rodzaju tego należy 17 opisanych gatunków zgrupowanych w trzech podrodzajach: