Podstawa biała, owłosiona. Miąższ Żółtawy, u podstawy trzonu brązowawy. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne, wydłużone (10) 11–12 (13) x 6–7 µm, z dużymi porami rostkowymi (o średnicy 1,5 µm). Cheilocystydy w kształcie kręgli z kulistymi główkami o szerokości około 4 µm. Po zadziałaniu amoniakiem widoczne w nich igiełkowate kryształki.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska stożkówki złotej w Ameryce Północnej, Europie, Azji i w jednym miejscu w Australii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Europie i Azji jest dość szeroko rozprzestrzeniony, ale rzadki. W Polsce po raz pierwszy gatunek ten odszukano w Bieszczadach w 2009 roku. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje na butwiejących trocinach i liściach, na glebach bogatych w azot, nawożonych łąkach, starym kompoście, korze, ściółce w szklarniach, a także na świeżo zasianych trawnikach.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski