thumb|250px|Grób Zygmunta Wawrzyniaka na cmentarzu rzymskokatolickim w Kole Zygmunt Wawrzyniak ps. „Sęp” (ur. 14 stycznia 1926 w Sompolnie, zm. 26 maja 1946 w Kole) – polski wojskowy (tytułujący się stopniem podporucznika Armii Krajowej), żołnierz podziemia antykomunistycznego w Polsce.

Życiorys Syn Józefa i Natalii z d. Witzke (z pochodzenia Niemki). Do 1939 roku mieszkał wraz z rodzicami w Sompolnie, gdzie ukończył szkołę powszechną i zaangażował się w działalność harcerską. Podjął także naukę w gimnazjum w Sompolnie, którą przerwał jednak wybuch II wojny światowej.

W 1941 roku został wpisany na volkslistę, następnie w obawie przed powołaniem do Wehrmachtu zaczął się ukrywać. W 1942 roku zastrzelił miejscowego volksdeutscha, który rzekomo chciał poinformować żandarmerię o jego miejscu pobytu. Zagrożony aresztowaniem nielegalnie opuścił Kraj Warty i udał się koleją do Wiednia, gdzie podjął pracę w szpitalu. W 1944 roku ujawniono, że w szpitalu gorzej traktował pacjentów pochodzenia niemieckiego i zagrożono mu aresztowaniem, następnie opuścił Austrię i wrócił do powiatu kolskiego, gdzie ukrywał się u zaprzyjaźnionych rolników w okolicach Sompolna. W 1944 roku aresztowano i osadzono w obozie koncentracyjnym jego matkę, która nie chciała zdradzić miejsca pobytu syna.