Kult Kult do Matki Bożej Szkaplerznej istniał jeszcze przed powstaniem obecnego wizerunku i sięga wieku XV (lub wcześniej). Obraz ten mieścił się pierwotnie w przybudowanej do kościoła kaplicy. W nocy z 1 na 2 lipca 1678 r. plebania z dokumentami oraz kościół razem z obrazem spłonął. Pożar kościoła w Dobrej nie zniszczył jednak kultu, w następnym roku 1679 po odbudowaniu kościoła odbył się doroczny odpust na Matkę Bożą Szkaplerzną (16 lipca). Po spaleniu kościoła w Dobrej w 1678 r. kult ten wiązał się z prowizorycznym (zastępczym), obrazem Matki Bożej. Trzeci - obecny obraz Matki Bożej Szkaplerznej ufundował ok. 1692 r. miejscowy proboszcz ks. Wojciech Juraszewski. Kult Maryi szerzy Bractwo Szkaplerza świętego, które istnieje w Dobrej od ok. 1509 roku do dziś, stwierdza to wizytacja parafii z r. 1555, dokonana przez ks. Mikołaja Krzemieńskiego, dziekana dobczyckiego. Księga bracka spłonęła podczas pożaru kościoła w 1678 r. W rok po pożarze (1679) założono nową księgę bracką, do której podczas odpustu 16 lipca wpisało się 238 osób. W następnych latach kult się rozwijał. W roku 1763 do księgi wpisało się (rekordowo) 905 osób. W księdze szkaplerznej widnieją osoby m.in.