Do lotnictwa strategicznego zaliczane są też cztery grupy lotnicze (dawniej dywizje) wyposażone w ciężkie samoloty bombowe Tu-22M3. Podstawowym uzbrojeniem komponentu powietrznego są samoloty strategiczne dalekiego zasięgu wyposażone w bomby jądrowe i pociski manewrujące. Przed rozpadem Związku Radzieckiego w 1991 roku, samoloty strategiczne organizacyjnie podlegały trzem armiom lotniczym. Była to 46 Armia Lotnicza Dalekiego Zasięgu stacjonująca w Smoleńsku, 37 Armia Lotnicza Dalekiego Zasięgu stacjonująca w Moskwie i 30 Armia Lotnicza Dalekiego Zasięgu stacjonująca w Irkucku. W 1991 roku w uzbrojeniu znajdowało się 145 samolotów Tu-95 w trzech wersjach, 19 samolotów Tu-160 i około 320 samolotów Tu-22. W 1994 rozformowano wszystkie armie lotnicze, a podległe jednostki podporządkowano bezpośrednio dowódcy lotnictwa. Już w 1998 reaktywowano 37 Armię Lotniczą Dalekiego Zasięgu, podporządkowano ją Naczelnemu Dowództwu Sił Zbrojnych Rosji, a w jej skład weszły istniejące pułki lotnictwa bombowego dalekiego zasięgu. Kolejne reorganizacje trwały do 2009, kiedy to na bazie dowództwa 37 Armii Lotniczej zostało utworzone Dowództwo Lotnictwa Dalekiego Zasięgu. W lipcu 2009 roku na uzbrojeniu 37 Armii Lotniczej znajdowało się 76 bombowców strategicznych dwóch typów, zdolnych do przeniesienia 856 pocisków dalekiego zasięgu.