Spektakl, wystawiany przez ponad dwa lata w teatrach całych Włoch, z ciągłymi zmianami scenicznymi i tekstowymi, osiągnął wszędzie rekord „wyprzedania” biletów i zapewnił mu pozycję wśród najbardziej cenionych włoskich aktorów i autorów teatralnych przez krytykę i publiczność.
Po występie przed kamerami w 12–minutowym dreszczowcu Surnormale (1998), zadebiutował na ekranie jako Tasca ze Stefanią Roccą w komedii romantycznej Na początku była to bielizna (In principio erano le mutande, 1999), prezentowanej na 49. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie. Jego kariera rozpoczęła się w pełni dzięki roli Zanny, który buntowniczo oskarża nowicjat i sam Kościół katolicki o wykorzystywanie Słowa Bożego do zdobywania władzy i wpływów w dramacie Saverio Costanzo Ku mojej pamięci ( In memoria di me, 2007) z udziałem Christo Żiwkowa i postaci zdominowanego przez żonę policjanta Roberto we włosko–francusko–tureckim dramacie Ferzana Özpeteka Saturno contro. Pod dobrą gwiazdą (Saturno contro, 2007) u boku Stefano Accorsiego. Umocnił swoją pozycję rolą Rino Zeny, ojca 14–letniego Cristiano, bezrobotnego, agresywnego pracownikiem alkoholika o przekonaniach nacjonalistycznych i rasistowskich w mrocznym dramacie Gabriele Salvatoresa Jak Bóg przykazał (Come Dio comanda, 2008) na podstawie powieści Niccolò Ammanitiego.