thumb|Zapis akadyjskich słów enūma eliš w piśmie klinowym Enuma elisz (akad. 𒂊𒉡𒈠𒂊𒇺 , enūma eliš), Poemat o stworzeniu świata – babiloński epos, napisany w języku akadyjskim, nazwany tak od rozpoczynających go słów, które znaczą Gdy w górze... Pierwotny tekst tego eposu pochodzi prawdopodobnie z końca II tysiąclecia p.n.e. Utwór był recytowany w Babilonie w czwartym dniu noworocznego święta akitu. Enuma elisz nazywany jest eposem o stworzeniu wszechświata. Kosmogonia babilońska miała jednoznaczny pogląd na sens istnienia człowieka: światem rządzi panteon bogów z Mardukiem na czele, zadaniem ludzkości jest służyć bogom.
Stan badań Najstarsze zachowane redakcje tekstu Enuma elisz datowane są na pierwszą połowę I tysiąclecia p.n.e. W nauce istnieje pogląd, że ten okres jest ostatnim stadium rozwoju i skonsolidowania kosmogonii babilońskiej i asyryjskiej. Utwór ma pochodzenie babilońskie, a zaadaptowany został także przez religię asyryjskąK. Łyczkowska, K. Szarzyńska, Mitologia Mezopotamii, Warszawa 1981, s. 193..
Epos został napisany na siedmiu glinianych tabliczkach, z których każda zawiera od 115 do 170 liniiJ. Heise, Enuma elish, the Babylonian creation epos, w:, Rozdz. 3..
Streszczenie