W 1900 roku przejął kierownictwo w Chorwackiej Partii Ludowej. Partia ta przyjęła tzw. „politykę nowego kursu”, a w 1905 roku współtworzyła nową partię o nazwie Hrvatska stranka (Čingrija był jej przewodniczącym do 1907 roku). Čingrija brał aktywny udział w przygotowaniach do podpisania chorwacko-serbskiej Riječkiej rezoluciji oraz zasiadał w komisji negocjacyjnej, która na jej podstawie prowadziła rozmowy z węgierską opozycją. W latach 1910–1912 pozostawał poza partią, działając w lokalnej Samostalnej organizaciji Hrvatske stranke za dubrovački i korčulanski kotar. W 1912 roku w Zadarze przewodził antyaustriackiemu wiecowi, zorganizowanemu w ramach protestu przeciw rozwiązaniu rad miejskich Splitu i Szybenika.
Po zakończeniu I wojny światowej pełnił funkcję przewodniczącego miejskiej rady ludowej w Dubrowniku. Choć był zwolennikiem utworzenia wspólnego powstania państwa jugosłowiańskiego, to jednak rozczarowały go jego wewnętrzna organizacja i panujące w nim stosunki. Nie mógł również pogodzić się z panowaniem Królestwa Włoch nad częścią Dalmacji.
Zobacz też Narodna stranka u Dalmaciji Riječka rezolucija Jugoslawizm
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy politycy Kategoria:Chorwaccy prawnicy Kategoria:Panslawizm Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Padwie Kategoria:Ludzie związani z Królestwem Dalmacji Kategoria:Ludzie urodzeni w Dubrowniku Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1921