W 1952 zasiadł w komitecie krajowym chadeków. W latach 1952–1980 wchodził w skład rady miejskiej w Mechelen. W 1958 został dokooptowany w skład Senatu, w wyższej izbie belgijskiego parlamentu zasiadał do czasu swojej śmierci w 1980. W latach 1968–1972 był wiceprzewodniczącym Senatu. W 1963 objął funkcje wiceprzewodniczącego PSC-CVP i przewodniczącego jej oddziału flamandzkiego. W 1968 został zapoczątkowany kilkuletni proces podziału ugrupowania. Od tegoż roku do 1972 Robert Vandekerckhove był pierwszym przewodniczącym Chrześcijańskiej Partii Ludowej.
Od czerwca 1974 do czerwca 1977 sprawował urząd ministra do spraw reform instytucjonalnych w dwóch rządach Leo Tindemansa. W czerwcu 1977 mianowany przewodniczącym Senatu, zmarł w trakcie urzędowania na tym stanowisku w lutym 1980.
Życie prywatne Był żonaty z Marią De Brabandere, miał pięcioro dzieci. Działalność polityczną prowadzili jego młodszy brat Rik Vandekerckhove oraz szwagier Albert De Clerck.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lowanium Kategoria:Belgijscy ministrowie Kategoria:Belgijscy prawnicy Kategoria:Belgijscy samorządowcy Kategoria:Politycy partii Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie Kategoria:Przewodniczący Senatu (Belgia) Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1980