Tramwaje w Pabianicach – fragment systemu komunikacji tramwajowej aglomeracji łódzkiej funkcjonującej w Pabianicach łączącej miasto z Ksawerowem oraz Łodzią funkcjonujący z przerwami od 17 stycznia 1901Broszura pt. LINIA 41 – JESZCZE TU WRÓCĘ! Klubu Miłośników Starych Tramwajów w Łodzi..

Historia mały|lewo|Tramwaj w Pabianicach na ul. Warszawskiej w 1926 mały|Tramwaj linii 41 na pl. Niepodległości (1991)|lewo Po raz pierwszy tramwaj na ulicach Pabianic pojawił się 17 stycznia 1901 roku. Łączący Pabianice z Łodzią tramwaj dojeżdżał jedynie na przedmieścia Pabianic, mając końcowy przystanek przy kościele św. Floriana. W 1905 roku linię wydłużono do centrum miasta, pod magistrat. Kolejne przedłużenie trasy pabianickiego tramwaju miało miejsce w 1924 roku. Wtedy tramwaj docierał do dworca PKP. W roku 1940 linię tramwajową Pabianice – Łódź oznaczono numerem 70. Po wojnie linię oznaczono nr 41. W 1968 roku wydłużono linię do pętli Wiejska oraz wybudowano pętlę Duży Skręt. W tym samym roku na trasie Wiejska – Duży Skręt uruchomiono linię dodatkową 41BIS. W latach 80. istniały plany budowy linii tramwajowej na największe pabianickie osiedle – Bugaj. Zbudowano nawet na niewielkim odcinku tory – na skrzyżowaniu ulic Nawrockiego i Waltera-Jankego oraz Świetlickiego, zdemontowane dopiero w 2014. Planów jednak nie zrealizowano.