Propozycja ta nie spotkała się ze sprzeciwem.
Wybudowane schronisko zostało pierwszy raz otwarte dla turystów 6 lipca 1924 r., oficjalny odbiór nastąpił 2 listopada 1924 r. Pierwszym gospodarzem został Alois Zálešák. Nowe schronisko nie służyło jednak długo. W nocy 10 grudnia 1926 roku wybuchł pożar, który w ciągu siedmiu godzin doszczętnie zniszczył budynek. Całkowite szkody wyceniono na 450 000 CZK. Niewykazano, aby pożar wybuchł w wyniku podpalenia ani zaniedbania obowiązków.
Klub Czechosłowackich Turystów postanowił odnowić schronisko, budowniczym był Josef Hanuš z Uherskégo Brodu. Nowe schronisko zostało otwarte 22 lipca 1930 roku, a jego gospodarzem ponownie został Alois Zálešák. Znajdowała się tam obszerna jadalnia i dziewięć pokoi z 27 łóżkami, a na poddaszu dwie wieloosobowe sale sypialne z 35 łóżkami. Pokoje umeblowały oddziały Słowackiego oraz Poważskiego ruchu turystycznego. Do schroniska należało również 16 ha łąki, na której już w 1931 r. odbywały się zawody narciarskie. W latach trzydziestych XX wieku nastąpiła rozbudowa okolicznej infrastruktury: budowa drogi dojazdowej, wyciągów narciarskich, oznakowanie szlaków turystycznych itd. W budynku zainstalowano również telefon.