Szihab ad-Din Jahja as-Suhrawardi – średniowieczny perski filozof i mistyk, przedstawiciel filozofii muzułmańskiej. Założyciel nowego nurtu zwanego iluminacjonizmem.
Jego nazwisko oznacza “mieszkaniec Suhrawardu” lub "ten, który urodził się w Suhrawardzie”. Nazywano go również szajch-al-iszrak, czyli “mistrz iluminacjonizmu”.
Życie Urodził się w 1155 roku w północno-zachodnim Iranie, w dawnej Medei, w Suhrawardzie. Zmarł w wieku 36 lat. W młodości studiował w Maradze w Azerbejdżanie. Jego nauczycielem był Majd al-Dīn al-Jīlī. Później przeniósł się do Isfahanu w centrum Iranu, gdzie zetknął się z tradycją awiceniańską. Później spędził kilka lat na południowym wschodzie Anatolii, gdzie dobrze przyjęło go kilku władców seldżuckich z Rumu. Ostatecznie udał się do Syrii, skąd już nie wrócił. Zawarł tam znajomość z al-Malikiem al-Zahirem, synem Saladina. Corbin, 2005: 181-182
Tajemniczo zmarł w cytadeli w Aleppo 29 lipca 1191 roku. Prawdopodobnie został on skazany na śmierć przez sułtana Saladina, któremu nie podobało się jak duży wpływ Suhrawardi ma na jego syna. Istnieją źródła podające informacje, że mógł on również albo zagłodzić się na śmierć, albo zostać brutalnie zamordowanym.