Ergotioneina – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów i betain, pochodna histydyny zawierająca w pozycji 2 pierścienia imidazolowego atom siarki, w wyniku czego występuje tam ugrupowanie tiomocznikowe. Jest stosowana jako suplement diety. Według Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności jej dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) wynosi dla poszczególnych grup wiekowych: 2,82 mg/kg masy ciała (niemowlęta), 3,39 mg/kg (dzieci) oraz 1,31 mg/kg (dorośli, w tym kobiety w ciąży oraz karmiące piersią).

Została odkryta w 1905 lub 1909 r. Swoją nazwę zawdzięcza sporyszowi (), z którego po raz pierwszy została wyizolowana. Jej struktura chemiczna została określona w 1911 r.

Występowanie Ergotioneina występuje naturalnie w promieniowcach, sinicach, jak również w pewnych gatunkach grzybów, roślin (najwięcej w otrębach owsa oraz czarnej i nerkowatej fasoli) oraz zwierząt (głównie w wątrobie i nerkach). Najwyższe zawartości tego związku zostały zaobserowane u boczniaków oraz niektórych borowikowców.