Analiza szczątków zestrzelonych dronów wykazała, że Rosja w 2023 r. rozpoczęła produkcję Shahed 136 z wykorzystaniem własnych elementów wyposażenia elektronicznego.
Konstrukcja thumb|left|Pozostałości aparatu (wraz z silnikiem) zestrzelonego nad Kijowem Aparat o półskorupowej konstrukcji z włókna szklanego, metalowych elementów oraz pianki krzemowej (nomexu – używanego w programie budowy amerykańskich wahadłowców jako izolacja termiczna), ze skrzydłem w układzie delty z prostą krawędzią natarcia o skosie 53,5°. Powierzchnie sterowe zainstalowano na krawędzi spływu płata i tworzą je dwie jednosekcyjne klapy i dwie lotki. Na końcach płatów zainstalowano stateczniki pionowe, pozbawione steru kierunku. Są one mocowane do płata w połowie swojej wysokości, stanowiąc element wizualnie odróżniający Shaheda 136 od mniejszego modelu 131, który ma stateczniki w całości nad płatem. Zmiana kierunku lotu zachodzi poprzez zmianę przechylenia i wykorzystanie składowej bocznej siły nośnej. Centralna część kadłuba została scalona ze skrzydłem.