Dołączył do partii chrześcijańsko-demokratycznej, w drugiej połowie lat 60. został członkiem Fine Gael. W 1967 wybrany do rady hrabstwa Dublin. W latach 1972–1973 zajmował stanowisko przewodniczącego tego gremium. W latach 1969–1977 i 1981–1982 członek Dáil Éireann 19., 20., 22. i 23. kadencji. Od marca 1973 do grudnia 1976 pełnił funkcję ministra edukacji w rządzie Liama Cosgrave’a. W latach 1977–1980 wchodził w skład Komisji Europejskiej kierowanej przez Roya Jenkinsa, odpowiadając za transport, politykę konsumencką oraz podatki. W 1982 wszedł w skład Komisji Gastona Thorna w miejsce Michaela O’Kennedy’ego; Richard Burke przyjął wówczas propozycję premiera Charlesa Haugheya (lidera Fianna Fáil), w konsekwencji rezygnując z członkostwa w Fine Gael. Objął funkcję wiceprzewodniczącego KE z odpowiedzialnością głównie za administrację. Urząd ten sprawował do 1985. Był później prezesem działającej na rzecz współpracy europejsko-japońskiej Canon Foundation. W 1990 ponownie został członkiem FG. W 1998 przeszedł na emeryturę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Richard Burke (irlandzki polityk) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.