29 kwietnia „Tuscumbia” wspierała atak pod Grand Gulf, otrzymując 81 trafień. Jednostka została wyłączona z akcji i miała pięć ofiar wśród załogi. Kule zerwały między innymi trzy z czterech głównych łańcuchów usztywniających i rufa jednostki opadła o ponad 18 cm. Podczas akcji opadło również lewe koło łopatkowe, uszkadzając swoją maszynę, i kanonierka stała się niezdolna do manewrów i spłynęła z prądem rzeki. Po naprawach, ponownie brała udział w pojedynkach z konfederackimi bateriami pod Vicksburgiem 19 i 22 maja, odnosząc sukcesy drugiego dnia wraz z innymi kanonierkami.
W sierpniu „Tuscumbia” odeszła na remont do Memphis, lecz prace odłożono i została wyremontowana dopiero w maju 1864 roku. Patrolowała następnie między Cairo a początkiem rzeki Tennessee.
W lutym 1865 roku została wycofana z czynnej służby, a po wojnie 29 listopada 1865 roku sprzedana na aukcji w Mound City za 3000 dolarów.
Okręt był krytykowany za słabą jakość wykonania i słabą konstrukcję oraz wybijanie przy trafieniach śrub mocujących pancerz. Z drugiej strony, wiceadmirał Porter chwalił, że kanonierki Browna spełniły swoją funkcję, do której były przeznaczone.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie kanonierki Kategoria:Okręty Unii Kategoria:Okręty z napędem kołowym