Partia antysystemowa – partia polityczna podważająca legitymację lokalnego systemu politycznego za pomocą ideologii obcej dla tego systemu, nie podzielającej jego wartości. Głównym celem działania partii antysystemowej nie jest zmiana rządu, czy reguł gry wyborczej, ale modyfikacja całego systemu politycznego, w związku z czym jest to organizacja o trwałej, intensywnej antypostawie wobec systemu, a nie tylko wobec wybranych jego części lub uczestnikówMichal Kubát, Teoria partii antysystemowej (interpretacja – dyskusja – propozycje), w: Politeja, nr 1/2007, s. 219-234, ISSN 1733-6716.
Nazwa Twórcą teorii partii antysystemowych był włoski politolog, Giovanni Sartori, choć holenderski naukowiec, Hans Daalder wskazywał, że pojęcie to było znane już wcześniej, w latach 60. XX wieku, wśród badaczy związanych z projektem Roberta Dahla, w ramach którego badano zasady działania opozycji politycznej. Wprowadzenie pojęcia do szerszego obiegu i jego popularyzacja były natomiast bezsprzeczną zasługą Sartoriego. Partia antysystemowa pojawiła się w jego typologii systemów partyjnych, zawartej w książce Parties and Party Systems. Framework for Analysis z 1976. Stawiał opozycję antysystemową na pierwszej pozycji w wyliczaniu oznak spolaryzowanego pluralizmu.