Mandrin (, ) – francusko-włoski film płaszcza i szpady z 1962 roku w reżyserii Jeana-Paula Le Chanois na podst. powieści Mandrin Arthura Bernède. Opiera się na życiu słynnego przemytnika i rozbójnika Louisa Mandrina, który działał za panowania Ludwika XV.
Scenografię do filmu zaprojektował polski scenograf Anatol Radzinowicz. Zdjęcia plenerowe miały miejsce w południowej Polsce, w okolicach Tatr oraz Château de Vigny pod Paryżem.
Fabuła W 1750 roku ludność Francji jest nękana coraz wyższymi podatkami i nieustannymi wojnami prowadzonymi przez króla Ludwika XV. Władze gminy Saint-Étienne-de-Saint-Geoirs witają z wielką fetą gubernatora Delfinatu, jednocześnie ukrywając ubogich mieszkańców i oznaki biedy. Przyszły zięć mera wioski – bednarz Louis Mandrin zirytowany tą obłudą zakłóca powitanie swą pracą. Korzystając zamieszania, jeden z ubogich mieszkańców ujawnia się gubernatorowi, mówiąc mu o marnych dochodach. Gubernator wzburzony kłamstwami opuszcza gminę i karze ją dodatkowymi haraczami, a uciekinier ukrywa się u Mandrina. Władze chcą obciążyć kosztami ludność, a sędzia de Moret karze Mandrina grzywną w wysokości 2 tys.