Następnie rabują nadużywających uprawnień poborców podatkowych i na ich koszt obdarowują najuboższych. Działalność rozbójnicza Mandrina uderzająca w służby jest coraz bardziej znana i wdzięczny lud wznosi pieśni na jego cześć. Jego sława dociera również do Voltaire’a sympatyzującego z rozbójnikami. Tymczasem kawaler Grandville wciela swój plan w dopadnięciu Mandrina. Jako rzekomy więzień infiltruje jego oddziały i ma dać znak wojsku do działań. Jednak w planowaną zasadzkę wpada Bélissard i to on ginie. Ludwik XV rzuca swe wojska przeciw Mandrinowi. Ten jednak zakazuje swym ludziom atakowania królewskich wojsk, mówiąc, że walczą z grabieżcami rujnującymi królestwo. Z Mandrinem jednoczy się Antoinette, która wbrew swej woli ma poślubić sędziego de Moreta..
W zaprzyjaźnionej karczmie rozbójnicy więżą zatrzymującego się tu szwajcarskiego arystokratę, markiza d’Ulricha jadącego do Wersalu, a Mandrin pod niego się podszywa. Zatrzymuje się w zamku d’Escourt, by zobaczyć się z wdową po baronie, jak planował prawdziwy markiz. Baronowa zaprasza Mandrina na pierwszy od zakończenia jej żałoby bal dla miejscowych szlachty i wojskowych. Rozbójnicy i markiz w strojach chłopów umykają dragonom, którzy niedługo orientują się, że eskortowali fałszywego markiza.